Wiersze i cytaty › Jadwiga Ruth Charlewska 'Na wagarach':

Jadwiga Ruth Charlewska 'Na wagarach'

W piękny ranek Jaś z Cezarym
zwiali szybko na wagary.
Po co ciągle siedzieć w szkole,
nad klasówką się mozolić?
Na niegrzecznych pani krzyczy,
trzeba czytać, szkoda czasu,
lepiej ścieżką iść do lasu.

W lesie chłodno i zielono,
stare drzewa w słońcu toną.
Położyli sie na trawie,
jak tu dziwnie i ciekawie.
Dzięcioł pnie wciąż ostukuje,
mrówka wolno spaceruje.
Leśne pszczoły miód zbierają,
a pająki sieci tkają,
wiewióreczka je orzeszek,
każdy sie do czegoś spieszy.

Jaś i Czaruś, głodni bardzo,
jagodami nie pogardzą.
Lecz, o dziwo, spośród sosen
sroka skrzeczy ludzkim głosem:
"Idźcie z lasu, wstrętne lenie,
dla was nie ma tu jedzenia,
by jagody w brzuch ładować,
trzeba na to zapracować".

Dołączyła się wiewiórka
i jaszczurka, i przepiórka,
a pan dzięcioł rozgniewany
mocniej stuka w drzewa ściany.

Chłopcy z trawy się zerwali,
szybko z lasu umykali.
I już nigdy, nie do wiary,
nie chodzili na wagary.